Proloog – Het vertrek (1721)

Op een stille ochtend in het jaar 1721 stond Jacob Petersz. van Bennekom op de dijk bij zijn huis.

De lucht boven de velden was koel en helder. Een dunne nevel hing over de weilanden langs de wetering. In de sloten weerspiegelde het bleke licht van de ochtend.

Achter hem stonden zijn kinderen.

Tien waren het er.

Tien levens die allemaal hier waren begonnen, langs de Dwarsdijk, tussen akkers, boomgaarden en weilanden.

Nu moesten zij vertrekken.

In het register van het gerecht stond een eenvoudige aantekening. Daarin werd vastgelegd dat Jacob Petersz. van Bennekom met zijn kinderen naar het dorp Werkhoven zou vertrekken.

Een paar regels geschreven door een klerk.

Maar voor Jacob betekende het het einde van meer dan twintig jaar leven langs de dijk.

Hier had hij zijn hofstede gehad.

Hier had hij zijn land bewerkt.

Hier waren zijn kinderen geboren.

En hier had hij gestreden om het bestaan van zijn gezin.

Langzaam begon het gezin zich over de dijk te verplaatsen, richting het dorp.

Het land achter hen kende hun geschiedenis.